Kwestie dotyczące potrąceń z wynagrodzenia za pracę zostały uregulowane w art. 871 § 1 i 2 kodeksu pracy.Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości:
1) minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów (ustawa z dnia 10 października 2002 r.o minimalnym wynagrodzeniu za pracę), przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
2) 75% wynagrodzenia – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi;
3) 90% wynagrodzenia – przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108 kodeksu pracy.
Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty określone powyżej ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.
W odniesieniu do świadczeń alimentacyjnych nie ma kwoty wolnej od potrąceń. Brak kwoty wolnej od potrąceń w przypadku świadczeń alimentacyjnych wynika z ich szczególnego charakteru oraz celu, jakim jest zapewnienie środków utrzymania osobie uprawnionej (najczęściej dziecku). Alimenty mają na celu zabezpieczenie podstawowych potrzeb osoby uprawnionej, często niezdolnej do samodzielnego utrzymania. Jest to inny charakter zobowiązania niż np. długi wynikające z kredytów czy pożyczek. W związku z tym ustawodawca nadał im wyższy priorytet niż innym należnościom. W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych można potrącić nawet 60% wynagrodzenia dłużnika. Gdyby w tym wypadku istniała kwota wolna od potrąceń, dłużnicy alimentacyjni mogliby unikać płacenia należnych świadczeń, tłumacząc się niewystarczającym wynagrodzeniem. Brak takiej kwoty minimalizuje ryzyko uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.